Βενεζουέλα: Τι πρέπει να γίνει στον δρόμο προς τη δημοκρατία και την οικονομική ανάκαμψη

Πρόσθεσε το forbesgreece.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google
Βενεζουέλα: Τι πρέπει να γίνει στον δρόμο προς τη δημοκρατία και την οικονομική ανάκαμψη

Του Steve Forbes

Η ανάκαμψη της ταλαιπωρημένης και "χτυπημένης" από τον πληθωρισμό οικονομίας της Βενεζουέλας θα είναι δύσκολο έργο, ιδίως με την αβεβαιότητα που επικρατεί για την κυβέρνηση που θα διαδεχθεί τον Νικολάς Μαδούρο. Υπάρχουν όμως μερικές ουσιαστικές και θετικές κινήσεις που ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο μπορεί να προωθήσει γρήγορα, καθώς επιβλέπει τη μετάβαση της Βενεζουέλας προς μια γνήσια δημοκρατία.

Κατ' αρχάς, να κρατήσει μακριά από το Καράκας το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Η προσφυγή στο ΔΝΤ θα ήταν μια εύκολη, αλλά καταστροφική κίνηση. Ο οργανισμός προωθεί τοξικές συνταγές που εμποδίζουν την ισχυρή οικονομική ανάπτυξη, με πιο γνωστές τις υποτιμήσεις του νομίσματος και την αύξηση της φορολογίας. Μια παρατεταμένη οικονομική κρίση θα δυσφημίσει μια δημοκρατική κυβέρνηση που υποστηρίζει την ελεύθερη αγορά.

Η υποτίμηση ενός νομίσματος είναι ο ορισμός του πληθωρισμού. Ισχυρή ώθηση στη νέα Βενεζουέλα θα έδινε η δολαριοποίηση της οικονομίας, δηλαδή η γρήγορη αντικατάσταση του σχεδόν μηδενικής αξίας μπολίβαρ με το δολάριο. Δύο κράτη της Λατινικής Αμερικής, ο Ισημερινός και το Ελ Σαλβαδόρ, έκαναν ακριβώς αυτό στις αρχές της δεκαετίας του 2000, και η αλλαγή αυτή είχε μεγάλη επιτυχία και στις δύο χώρες.

Κατά την προεκλογική του εκστρατεία για την προεδρία της Αργεντινής πριν από δύο χρόνια, ο Χαβιέ Μιλέι υποσχέθηκε να υιοθετήσει το δολάριο ως επίσημο νόμισμα της χώρας του. Δυστυχώς, όπως και η Εύα που δοκίμασε το μήλο, ο Μιλέι δεν μπόρεσε να αντισταθεί στο "δείπνο" του ΔΝΤ που γλίστρησε στον κήπο του και του πρόσφερε μετρητά σε αντάλλαγμα για να αθετήσει τη δέσμευσή του για δολαριοποίηση της αργεντίνικης οικονομίας. Αποτέλεσμα ήταν η καταστροφική -και εντελώς περιττή- κρίση του πέσο το περασμένο φθινόπωρο, η οποία ανάγκασε τον Μιλέι να παρακαλά την Ουάσιγκτον για ένα πακέτο διάσωσης πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Δεδομένου ότι τα πράγματα δεν έχουν πάει καλά για το πέσο, το πρόγραμμα αυτό είναι βέβαιο ότι θα αποτύχει, εξέλιξη επικίνδυνη για την εφαρμογή του τολμηρού μεταρυθμιστικού προγράμματος του Μιλέι υπέρ της ελεύθερης αγοράς.

Η Βενεζουέλα θα πρέπει να θεσπίσει ένα απλό, με χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές, σύστημα, παρόμοιο με αυτό της Σιγκαπούρης, ή με ενιαίο συντελεστή, όπως έχουν κάνει οι Εσθονία και Βουλγαρία. Ο συνδυασμός ενός περιβάλλοντος με πολύ χαμηλή φορολογία και του αμερικανικού δολαρίου ως επίσημου νομίσματος θα έκανε γρήγορα το Καράκας πόλο έλξης για περιφερειακό –και παγκόσμιο– κεφάλαιο. Αυτό θα τόνωνε την εγχώρια οικονομία, αφού θα παραγόταν πλούτος από μια πολύ ευρύτερη βάση και όχι μόνο από τα κοιτάσματα πετρελαίου της Βενεζουέλας.

Μια άλλη κίνηση που θα ενίσχυε την εμπιστοσύνη θα ήταν η απλοποίηση των διαδικασίων για τη νόμιμη ίδρυση και λειτουργία ιδιωτικών επιχειρήσεων. Οι αδειοδοτήσεις και τα τέλη ταλαιπωρούν τις νεοσύστατες επιχειρήσεις και αποτελούν εστία διαφθοράς. Η Νέα Ζηλανδία και η Δανία είναι υποδείγματα για το πώς μπορεί να γίνει αυτό.

Ο υπουργός Εξωτερικών Ρούμπιο θα μπορούσε επίσης να προτείνει στη νέα κυβέρνηση της Βενεζουέλας να εξετάσει το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός ταμείου πλούτου, στο οποίο θα κατατίθενται κάθε χρόνο ορισμένα έσοδα από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, τα οποία θα διαχειρίζεται το Καράκας όπως ένα αμοιβαίο κεφάλαιο. Μετά από ένα χρονικό διάστημα που αυξηθούν τα περιουσιακά στοιχεία, θα μπορούσαν να θεσπιστούν ετήσια μερίσματα και να διανεμηθούν σε όλους τους πολίτες. Έτσι κάθε πολίτης θα έχει προσωπικό όφελος από μια υγιή πετρελαϊκή βιομηχανία. Η πολιτεία της Αλάσκας διαθέτει ένα τέτοιο ταμείο και θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως πρότυπο για τη Βενεζουέλα.

 

 

 

Περισσότερα από Forbes

Πώς θα επηρεαστεί η εξωτερική πολιτική του Τραμπ μετά την ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές

Η νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας για την Ευρώπη και ο ρόλος της Ρωσίας.

Η πρόταση Τραμπ για διακοπή της βοήθειας προς το Ισραήλ δεν είναι αυτό που φαίνεται

Το εναλλακτικό πλάνο του Αμερικανού προέδρου για βιομηχανική συνεργασία.

Το λάθος της Ουάσιγκτον με το ρωσικό ντίζελ δεν θα βοηθήσει τον Τραμπ στην κάλπη

Η απόφαση προκαλεί ήδη επικρίσεις, καθώς θεωρείται δώρο προς τον Πούτιν.

ΝΑΤΟ χωρίς ΗΠΑ: Τα 3 σενάρια ρωσικής επίθεσης και ο κίνδυνος των πυρηνικών όπλων

Ο Πούτιν χρησιμοποιεί πλέον τις πυρηνικές απειλές ως βασικό εργαλείο στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας.

Πόλεμος στο Ιράν: Ο "λογαριασμός" για τις ΗΠΑ μεγαλώνει

Το κόστος κυμαίνεται μεταξύ 38-42 δισ. δολαρίων χωρίς να συνυπολογίζονται σημαντικές δαπάνες.

Μπορεί ο Τραμπ να κάνει deal τύπου Βενεζουέλας για το πετρέλαιο με το Ιράν;

Μπορεί να φαίνεται σαν μια τρελή ιδέα, αλλά αυτή τη στιγμή ο πόλεμος δεν έχει ορατό τέλος.

Γιατί οι επενδυτές πρέπει να παραμείνουν bullish εν όψει αμερικανικών ενδιάμεσων εκλογών

Έχουν περισσότερα να κερδίσουν όταν δεν εστιάζουν στον κομματικό θόρυβο στις ΗΠΑ.

Οι ΗΠΑ θέλουν το Ιράκ, αλλά Ιράν και Κίνα δεν το "παραδίδουν"

Μια ξεκάθαρη επιλογή στρατοπέδου θα δυσχέραινε τη Βαγδάτη να υλοποιήσει τις οικονομικές της δεσμεύσεις.

Το Ιράν υπερέβη τα όρια και ο Τραμπ πρέπει να "τελειώσει τη δουλειά"

Παραβιάζοντας κατάφωρα το Μνημόνιο Κατανόησης, η Τεχεράνη έκανε μεγάλη χάρη στον Ελεύθερο Κόσμο.

Η συμφωνία Ιράν-Ουάσινγκτον είναι ανάπαυλα – όχι ειρήνη

Το Ιράν δεν κάθισε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων επειδή έχασε. Κάθισε επειδή ο χρόνος τελείωνε.

Το Ιράν μπορεί να κλείνει το Ορμούζ "όποτε θέλει" μετά από αυτόν τον πόλεμο

Η Τεχεράνη διευρύνει τη στρατηγική της για την παρεμπόδιση της ναυσιπλοΐας σε περίπτωση που ναυαγήσουν οι συνομιλίες.