Του Steve Forbes
Παρά την εντυπωσιακή στρατιωτική αντίσταση που έχει επιδείξει η Ουκρανία απέναντι στη Ρωσία τους τελευταίους μήνες, ο Βλαντίμιρ Πούτιν εξακολουθεί να πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει τον πόλεμο. Ένας από τους βασικούς λόγους είναι η ολοένα και μεγαλύτερη έλλειψη συστημάτων αεράμυνας και πυραύλων αναχαίτισης στην Ουκρανία. Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ μπορούν —και πρέπει— να αποτρέψουν αυτή την επικείμενη καταστροφή.
Η Ουκρανία αντιμετωπίζει πράγματι μια σοβαρή κρίση στην αεράμυνά της. Τον Ιούλιο, η Ρωσία εκτόξευσε αριθμό-ρεκόρ πυραύλων και drones εναντίον ουκρανικών στόχων. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι χρησιμοποίησε 198 βαλλιστικούς και υπερηχητικούς πυραύλους. Στις αρχές Αυγούστου, ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι, την ώρα που οι ρωσικές επιθέσεις εντείνονται, η Ουκρανία έχει λάβει φέτος μόλις το ένα τρίτο των πυραύλων αναχαίτισης που είχε παραλάβει την αντίστοιχη περίοδο του 2025.
Η πίεση είναι εμφανής σε κάθε επίπεδο της ουκρανικής άμυνας. Οι μονάδες Patriot —το μοναδικό σύστημα που μπορεί να αναχαιτίσει αξιόπιστα βαλλιστικούς πυραύλους— εξαντλούν τα αποθέματά τους σε αναχαιτιστικούς πυραύλους. Την ίδια στιγμή, ο μικρός στόλος F-16 της Ουκρανίας, που αριθμεί μόλις 39 αεροσκάφη έναντι των 79 που είχαν υποσχεθεί, αναγκάζεται να καταναλώνει πολύτιμες ώρες πτήσης για την αναχαίτιση φθηνών drones τύπου Shahed — μια αποστολή που κανονικά θα έπρεπε να αναλαμβάνουν επίγεια συστήματα αεράμυνας.
Και η Ρωσία προσαρμόζεται. Τα Shahed με κινητήρες αεριωθούμενου τύπου είναι πλέον αρκετά ταχύτερα, με αποτέλεσμα πολλά από τα ουκρανικά drones αναχαίτισης να δυσκολεύονται να τα προλάβουν.
Παράλληλα, η Ρωσία αυξάνει με ταχύ ρυθμό την παραγωγή βαλλιστικών και πυραύλων κρουζ, οι οποίοι μπορούν να εκμεταλλευτούν την επικίνδυνη έλλειψη αναχαιτιστικών πυραύλων που αντιμετωπίζει η Ουκρανία.
Η Μόσχα επιδιώκει δύο βασικούς στόχους. Πρώτον, να εκτοξεύσει περισσότερους βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον ουκρανικών εγκαταστάσεων, προκειμένου να πλήξει την ικανότητα του Κιέβου να κατασκευάζει τα δικά του όπλα. Δεύτερον, να καταστρέψει την ενεργειακή υποδομή της χώρας, στερώντας από τον ουκρανικό πληθυσμό θέρμανση και ηλεκτρικό ρεύμα ενόψει του επόμενου χειμώνα.
Ο υπολογισμός του Πούτιν είναι προφανής: μια μαζική και παρατεταμένη στέρηση βασικών αγαθών θα μπορούσε να κάμψει τη θέληση των Ουκρανών να συνεχίσουν τον πόλεμο και να τους οδηγήσει σε μια συνθηκολόγηση με το Κρεμλίνο. Για τον λόγο αυτόν, στο στόχαστρο δεν βρίσκονται μόνο στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Νοσοκομεία, σιδηρόδρομοι, σχολεία και εμπορικές επιχειρήσεις αποτελούν επίσης στόχους των ρωσικών επιθέσεων.
Ο υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας έχει διατυπώσει ένα συγκεκριμένο αίτημα: δέκα επιπλέον συστήματα Patriot, περισσότερους πυραύλους για τα Patriot και άλλα συστήματα αεράμυνας, καθώς και 6 δισεκατομμύρια δολάρια για την παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Σε αυτά περιλαμβάνονται φθηνά drones αναχαίτισης, ειδικά σχεδιασμένα για την αντιμετώπιση των σμηνών Shahed.
Οι ΗΠΑ πρέπει να δώσουν άμεση προτεραιότητα στις παραδόσεις πυραύλων αναχαίτισης στην Ουκρανία και να επιταχύνουν τις γραμμές παραγωγής πυραύλων Patriot, με ιδιαίτερη έμφαση στις ανάγκες της Ουκρανίας. Ταυτόχρονα, πρέπει να ενισχύσουμε επειγόντως τη συνολική παραγωγική μας ικανότητα.
Πριν από λίγο καιρό, ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι η Ουκρανία θα λάμβανε άδεια να κατασκευάζει το δικό της σύστημα Patriot και τους αντίστοιχους πυραύλους αναχαίτισης. Στη συνέχεια, έκανε πίσω. Ο πρόεδρος θα πρέπει να τηρήσει την αρχική του δέσμευση και να επιτρέψει στην Ουκρανία να παράγει αναχαιτιστικούς πυραύλους στο εσωτερικό της, αντί να εξαρτάται αποκλειστικά από τις προμήθειες του εξωτερικού.
Η Ουάσιγκτον θα πρέπει επίσης να στείλει άμεσα 50 ή περισσότερα F-16 στην Ουκρανία, ώστε να τη βοηθήσει να αντιμετωπίσει την επικείμενη ρωσική αεροπορική επίθεση του χειμώνα. Αυτό θα έπρεπε να είναι εφικτό. Οι ΗΠΑ διαθέτουν περισσότερα από 800 F-16. Το ΝΑΤΟ θα πρέπει, επιπλέον, να συνεισφέρει 30 ή περισσότερα αεροσκάφη από τα διαθέσιμα αποθέματά του.
Παράλληλα με τα F-16, ευρωπαϊκές χώρες όπως το Βέλγιο, η Δανία, οι Κάτω Χώρες, η Νορβηγία και η Γερμανία θα πρέπει να μεταφέρουν στην Ουκρανία μέρος των διαθέσιμων αποθεμάτων τους σε άλλα πυραυλικά συστήματα. Η Ευρώπη θα πρέπει επίσης να χρηματοδοτήσει το πακέτο συνεργασίας ύψους 70 δισεκατομμυρίων δολαρίων που έχει ζητήσει το Κίεβο για το 2026.
Η συντονισμένη και προβλέψιμη χρηματοδότηση είναι εξίσου σημαντική με τον ίδιο τον στρατιωτικό εξοπλισμό. Η ουκρανική ηγεσία έχει επανειλημμένα επισημάνει ότι τα απρόβλεπτα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων μπορούν να είναι σχεδόν εξίσου επιζήμια με τις ίδιες τις ελλείψεις. Σε έναν πόλεμο αυτού του μεγέθους, ο σχεδιασμός απαιτεί βεβαιότητα: οι Ουκρανοί πρέπει να γνωρίζουν όχι μόνο τι θα λάβουν, αλλά και πότε.
Η μείωση των αποθεμάτων αναχαιτιστικών πυραύλων, σε συνδυασμό με την ολοένα μεγαλύτερη ένταση και συχνότητα των ρωσικών επιθέσεων, απειλεί να επιβαρύνει δραματικά τον άμαχο πληθυσμό της Ουκρανίας τον ερχόμενο χειμώνα.
Απαιτείται, επομένως, άμεση και αποφασιστική δράση. Η Ουκρανία δεν ζητά απλώς περισσότερα όπλα· χρειάζεται τη δυνατότητα να προστατεύσει τον πληθυσμό της, τις ενεργειακές της υποδομές και την ικανότητά της να συνεχίσει να αντιστέκεται.
Αυτό που δεν κατανοούν οι Αμερικανοί απομονωτιστές και οι υποστηρικτές του Πούτιν είναι ότι η άμυνα της Ουκρανίας, τελικά, δεν αφορά μόνο την Ουκρανία. Αφορά και τη δική μας ασφάλεια.
