Του Γεράσιμου Σεραφειμίδη
Κέρδη πριν καν πλεύσουν στους ωκεανούς σημειώνουν τα VLCC του Αθανάσιου Λασκαρίδη με τον Έλληνα εφοπλιστή να κεφαλαιοποιεί την εκρηκτική άνοδο που καταγράφουν οι αξίες των VLCC.
Η Laskaridis Tankers, ο βραχίονας δεξαμενόπλοιων του Alimia Group, βρίσκεται, σύμφωνα με πληροφορίες του TradeWinds, σε προχωρημένες διαπραγματεύσεις για την πώληση του Hyde Park I, ενός νεότευκτου VLCC χωρητικότητας 306.000 dwt που κατασκευάζεται στα κινεζικά ναυπηγεία Hengli Heavy Industry.
Το πλοίο, το οποίο είναι εξοπλισμένο με scrubber και είναι LNG-ready, αναμένεται να παραδοθεί τον Νοέμβριο. Ωστόσο, ενδέχεται να αλλάξει χέρια πριν καν ενταχθεί στον στόλο του Έλληνα εφοπλιστή, καθώς οι σημερινές συνθήκες στην αγορά έχουν δημιουργήσει μία ιδιαίτερα ελκυστική ευκαιρία για ρευστοποίηση της υπεραξίας.
Όταν ο Αθανάσιος Λασκαρίδης έκλεισε το πλοίο στη Hengli πέρυσι, το κινεζικό ναυπηγείο φέρεται να προσέφερε αντίστοιχα slots σε επίπεδα περίπου 120 εκατ. δολαρίων. Σήμερα, όμως, η Clarksons Research τοποθετεί την αξία μεταπώλησης ενός VLCC περίπου στα 190 εκατ. δολάρια, ενώ η ιδιαίτερα ισχυρή αγορά των δεξαμενόπλοιων και η αυξημένη αξία της άμεσα διαθέσιμης χωρητικότητας έχουν οδηγήσει ορισμένες συναλλαγές ακόμη υψηλότερα.
Εφόσον ολοκληρωθεί η πώληση του Hyde Park I στα σημερινά επίπεδα, ο Αθανάσιος Λασκαρίδης εκτιμάται ότι μπορεί να κλειδώσει υπεραξία τουλάχιστον 70 εκατ. δολαρίων σε σχέση με τα επίπεδα στα οποία είχε τοποθετηθεί η παραγγελία.
Τον περασμένο Μάιο η Alimia πούλησε στην Trafigura ένα ακόμη VLCC των 306.000 dwt που κατασκευαζόταν στα ναυπηγεία Hengli. Πρόκειται για το Las Palmas, για το οποίο η Trafigura κατέβαλε 163 εκατ. δολάρια. Το πλοίο παραδόθηκε πλέον με την ονομασία Volare, ενώ, σύμφωνα με στοιχεία της S&P Global, η εξαγορά χρηματοδοτήθηκε μέσω leasing που οργανώθηκε με την Bank of Communications Financial Leasing.
Εφόσον ολοκληρωθεί και η πώληση του Hyde Park I, ο Αθανάσιος Λασκαρίδης θα έχει πραγματοποιήσει μέσα σε λίγους μήνες δύο resale νεότευκτων VLCC, χωρίς να του απομένουν άλλα πλοία του συγκεκριμένου τύπου υπό κατασκευή στη Hengli.
Ο Αθανάσιος Λασκαρίδης ήταν ο πρώτος μη Κινέζος πλοιοκτήτης που τοποθέτησε παραγγελίες στη Hengli πριν από περίπου τρία χρόνια, όταν το ναυπηγείο ήταν ακόμη σχετικά άγνωστο στη διεθνή πλοιοκτητική κοινότητα.
Έκτοτε η εικόνα έχει αλλάξει ριζικά. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του TradeWinds, οι Έλληνες εφοπλιστές έχουν πλέον τοποθετήσει στη Hengli 215 συμβόλαια για νεότευκτα tankers, bulkers και gas carriers, συνολικής αξίας άνω των 16 δισ. δολαρίων.
Ο όμιλος Λασκαρίδη έχει ήδη παραλάβει από το κινεζικό ναυπηγείο δέκα Kamsarmax bulk carriers, ενώ αναμένει δύο LR2 product tankers το πρώτο τρίμηνο του 2027. Επιπλέον, έχει παραγγείλει πέντε MR2 product tankers στην Jinglu Penglai, με το πρώτο να έχει ήδη παραδοθεί.
Προκοπίου και Αλαφούζος: Τα μεγάλα asset plays των VLCC
Η κίνηση του Αθανάσιου Λασκαρίδη έρχεται να προστεθεί σε μία σειρά εντυπωσιακών deals Ελλήνων εφοπλιστών, οι οποίοι αξιοποιούν την εκτόξευση των αξιών των δεξαμενόπλοιων για να κλειδώσουν σημαντικές υπεραξίες.
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αποτελεί ο Γιώργος Προκοπίου, ο οποίος πέτυχε τίμημα 200 εκατ. δολαρίων για το VLCC Pinios της Dynacom Tankers. Το scrubber-fitted πλοίο των περίπου 300.000 dwt κατασκευάστηκε επίσης στη Hengli και παραδόθηκε μόλις φέτος, πριν περάσει στην Onex DMCC και μετονομαστεί σε Promise.
Η συγκεκριμένη πώληση είναι ενδεικτική του premium που προσφέρει σήμερα η αγορά για σύγχρονο και άμεσα διαθέσιμο tonnage. Η VesselsValue αποτιμούσε το Pinios στα περίπου 179,4 εκατ. δολάρια, δηλαδή περίπου $20,6 εκατ. χαμηλότερα από το τελικό τίμημα. Με βάση τις εκτιμήσεις που έχουν δημοσιευθεί για το κόστος ναυπήγησης, η υπεραξία από την πώληση μπορεί να φτάνει ακόμη και τα 80 εκατ. δολάρια.
Η οικογένεια Αλαφούζου κατάφερε και αυτή μία σημαντική πώληση καταγράφοντας μεγάλη υπεραξία από την πώληση ενός "ηλικιωμένου" πλοίου. Η Kyklades Maritime συμφώνησε την πώληση του 15ετούς VLCC Nissos Heraclea, χωρητικότητας περίπου 313.500 dwt και κατασκευής 2009, έναντι 111 εκατ. δολαρίων.
Το πλοίο είχε αποκτηθεί περίπου δύο χρόνια νωρίτερα έναντι 53 εκατ. δολαρίων, με αποτέλεσμα η σημερινή τιμή πώλησης να είναι υπερδιπλάσια. Η διαφορά μεταξύ των δύο τιμημάτων προσεγγίζει τα 58 εκατ. δολάρια, χωρίς βεβαίως αυτό να ταυτίζεται με το καθαρό λογιστικό κέρδος της εταιρείας.
